رمز را فراموش کرده اید؟

همـیشـه اویـی کـه وقـت جـدایــی بــیشـتـر زجه مـیـزند عاشـق ترنـمـیـتـواندبـاشـد...
و امـا اویـی کـه وقـت تـنـها مـانـدنـش التـماس نمـیکـنـد
راه را بـاز مـیــگـذارد
پا پیــچ عشـق رفـتـنـی اش نمـیــشـود
نـمـیــتـوانــد آدم بــی احـسـاس مـاجـرا بــاشـد
شـایـــد دلیـــل سـکـوتـش، عشـق زیـــاد بــاشـد
ایـــنـکـه نـمـیـــخواهنــد بــا اصـرار خود مـوجـب آزار شـود
یـــا شـایـــد خسـتـه از زخم های روی قـلبــش
رمـقـی بــرای التـمـاس نــمـانـده
یـــا ایـنــکـه یـــاد گـرفـتـه دردهایـــش را بــی سـر و صـدا و تـنــهایـــی قـورت دهد
بـشـکـنــد، تـنــهایـــی خرده های شـکسـتـه اش را جـمـع کـنــد و بـنــد بــزنــد
گـاهی اویــی کـه از همـه سـاکـت تـر یـــک گـوشـه کـز میـکـنــد
و رفـتـن آدم ها را از روی قـلبــش تـنــها تـمـاشـا میــکـنــد
عاشـق تـریـــن اسـت امـا خسـتـه تـریـــن ...


کلمات کلیدی: ,,,,,,,


بلاگ های مشابه با موضوع این بلاگ: